Luty 2017 - I&F Kancelaria Usług Rachunkowych i Doradztwa Prawnego Iga Faryś

Połączenie ZUS i NFZ

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia proponuje połączenie ZUS z NFZ w celu racjonalizacji wydatków w ochronie zdrowia. To dobra propozycja, a Pracodawcy RP przypominają, że taka rekomendacja znalazła się w dokumencie Akademii Zdrowia pt. „System ochrony zdrowia w Polsce. Diagnoza i kierunki reform, opracowanym już w 2013 r.

W 2013 r. Pracodawcy RP zebrali grupę 18 ekspertów, reprezentujących większość ze stron interesujących się kondycją systemu ochrony zdrowia (pacjentów, akademików, przedstawicieli samorządów, szpitali klinicznych), którzy podjęli się jego diagnozy i opracowania zmian. Jednym z najważniejszych postulatów było powołanie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej, co pozwoliłoby na funkcjonalne (niekoniecznie organizacyjne) zintegrowanie Narodowego Funduszu Zdrowia i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W opinii ekspertów to umożliwiłoby koordynację wydatków na leczenie z wydatkami na renty, rehabilitację finansowane przez ZUS czy wreszcie zasiłki chorobowe. Warto zwrócić uwagę, że to bardzo istotne pozycje w wydatkach Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wydatki z tytułu częściowej i okresowej niezdolności do pracy wynoszą 317,1 tys. zł rocznie, zaś na zasiłki chorobowe finansowane z FUS wydajemy rocznie prawie 10 mld zł i kwota ta szybko rośnie. Funkcjonalne zintegrowanie tych wydatków mogłoby przynieść duże oszczędności.

W Polsce w latach 1920–1933 istniał system kas chorych dokładnie według tego modelu – instytucje te integrowały wydatki na leczenia oraz zasiłki chorobowe. Dzięki temu istniała pełna korelacja między procesem leczenia a kosztami wynikającymi z absencji chorobowej.

Pracodawcy RP w pełni popierają propozycję łączenia funkcji dzisiaj przypisanych NFZ i ZUS (poza wypłatą emerytur). Obecny system powoduje wiele nieracjonalnych wydatków i wpływa na wzrost kosztów funkcjonowania całego systemu.


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752702,Polaczenie-ZUS-i-NFZ.html

 

Zmiany w umowach tymczasowych w 2017 r.

Umowy o pracę tymczasową są jednymi z najpopularniejszych na rynku pracy. Ministerstwo przygotowało odnośnie nich duże zmiany, którymi zajmie się na najbliższym posiedzeniu Sejm. Miałyby one wejść w życie w czerwcu tego roku.

Umowa o pracę tymczasową cieszy się dużą popularności chociażby z powodu swojej elastyczności oraz mniejszych obciążeń finansowych w porównaniu z tradycyjnym etatem. Na rynku coraz więcej firm korzysta z tego rodzaju zatrudnienia, co wpływa nie tylko na rozwój rynku pracy tymczasowej, ale również rodzi nadużycia.

W celu podniesienia standardów pracy tymczasowej, warunków zatrudnienia pracowników tymczasowych oraz bezpieczeństwa prawnego pracodawców użytkowników, ministerstwo pochyliło się nad nowelizacją Ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych.

Czas trwania umowy – niby taki sam, a jednak… zmiany

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, czas pracy pracownika tymczasowego na rzecz jednego pracodawcy użytkownika nie może przekroczyć łącznie18 miesięcy w okresie 36 miesięcy. Aby ominąć przepisy, ten sam pracownik nadal zasilał kadry tego samego pracodawcy, ale już z ramienia innej agencji tymczasowej.

Nowelizacja nadal pozostawi maksymalny 18-miesięczny czas zatrudnienia, ale będzie uniemożliwiała obejście przepisów za pomocą zmiany agencji. Zatem pracodawca użytkownik, niezależnie od tego, czy pracownik tymczasowy jest kierowany do wykonywania pracy tymczasowej z jednej czy też z kilku agencji pracy tymczasowej, nie będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego ponad limity wykonywania pracy tymczasowej.

Limit 18 miesięcy będzie liczony łącznie dla umów o pracę i umów cywilnoprawnych.

Wynagrodzenie za urlop

Obecnie wynagrodzenie za jeden dzień urlopu wypoczynkowego oblicza się, dzieląc wynagrodzenie uzyskane przez pracownika w okresie wykonywania pracy tymczasowej przez liczbę dni pracy, za które to wynagrodzenie przysługiwało. Takie obliczenia nie tylko utrudniają ustalenie należności z tytułu urlopu, ale i powodują duże zróżnicowanie wysokości wynagrodzenia za urlop w porównaniu z pracownikami zatrudnionymi na podstawie Kodeksu pracy.

Proponuje się, aby wynagrodzenie za urlop było obliczane w oparciu o wynagrodzenie wypłacane w okresie 3 miesięcy poprzedzających miesiąc wykorzystywania urlopu.

Przedłużenie umowy do dnia porodu

Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami umowa o pracę tymczasową kobiety w ciąży rozwiązuje się z okresem, na który została zawarta. W nowelizacji proponuje się, by w przypadku tych umów obowiązywały przepisy Kodeksu pracy mówiące o obowiązku przedłużenia umowy. W związku z czym, po zmianach, umowa, która uległaby rozwiązaniu po upływie trzeciego miesiąca ciąży, byłaby przedłużana do dnia porodu, a pracownica otrzymywałaby prawo do zasiłku macierzyńskiego.

Obowiązywałby również przepis Kodeksu pracy zobowiązujący do skrócenia czasu pracy pracownicy w ciąży, przeniesienia jej do innej pracy lub w przypadku braku takiej możliwości, zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy.

Proponowane zmiany mają wejść w życie w czerwcu tego roku.


 

źródło: http://kadry.infor.pl/kadry/inne_formy_zatrudnienia/praca_tymczasowa/752592,Zmiany-w-umowach-tymczasowych-w-2017-r.html

 

Ułatwienia w otrzymywaniu zaświadczeń z ZUS

Zaświadczenia z ZUS zaczęły być wydawane bez konieczności wypełnienia przez klienta wniosku. W tym łatwym i szybkim trybie można już otrzymać 27 różnego rodzaju zaświadczeń.

Czy możliwe jest wydanie zaświadczenia przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych bez formalnego, pisemnego wniosku? Od połowy stycznia już tak – wystarczy dyspozycja ustna.

Wydanie zaświadczenia np. o niezaleganiu, od ręki na sali obsługi klienta ZUS, to dla większości osób już żadna nowość. ZUS idzie więc dalej. Przy zaświadczeniach wydawanych na salach obsługi klienci ZUS nie muszą już wypełniać papierowych wniosków, wystarczy, że wskażą pracownikowi ZUS jakie zaświadczenie chcą uzyskać. Pracownik sam dopyta o niezbędne szczegóły, składając elektroniczny wniosek w systemie informatycznym ZUS.

- Staramy się jak najbardziej ograniczać zbędne czynności i tzw. biurokrację. Klient, który przychodzi na naszą salę obsługi chce być jak najszybciej obsłużony, wykonujemy więc za klienta te czynności, które są możliwe po naszej stronie, a klient tylko sprawdza czy dane zapisane we wniosku są prawidłowe. Wnioski wypełniane elektronicznie mają tę przewagę, że dane w nich zawarte są już automatycznie „zaciągnięte” z systemu ZUS. W ten sposób unikamy też błędów popełnianych przy okazji samodzielnego wypełniania formularzymówi Magdalena Mazur-Wolak, dyrektor departamentu obsługi klienta ZUS.

I tak, po ustnej dyspozycji klienta i wprowadzeniu do systemu niezbędnych danych, pracownik sali obsługi wydrukuje zainteresowanej osobie odpis wniosku do podpisu. Następnie pozostaje już tylko odebrać zaświadczenie.

Dziś „bezwnioskowy” tryb postępowania dotyczy już 27 różnego rodzaju zaświadczeń, w tym o: niezaleganiu w opłacaniu składek, zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, okresach pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, a także wysokości pobieranego świadczenia.

Osobom, które chcą załatwiać sprawy w ZUS bez wychodzenia z domu lub biura, przypominamy o eZUSie, czyli Platformie Usług Elektronicznych. Założenie profilu na PUE, umożliwia stały kontakt z Zakładem przez internet.


źródło: http://kadry.infor.pl/wiadomosci/752449,Ulatwienia-w-otrzymywaniu-zaswiadczen-z-ZUS.html

 

„Odwrotne obciążenie” nie uszczelnia VAT-u – wręcz odwrotnie

Oficjalne media (tzw. „opiniotwórcze”) od lat lansujące poglądy międzynarodowego biznesu podatkowego, musiały przyznać, że tzw. odwrotne obciążenie VAT-u nie zwiększa (jak twierdziły dotychczas), lecz zmniejsza dochody budżetowe. Wie to każde biuro rachunkowe, ale poglądy sprzeczne z oficjalną poprawnością (tu się nic nie zmieniło od lat) po prostu są ignorowane.

Wiem, że będę pisać banały, ale może czasami trzeba powtórzyć rzeczy oczywiste: jeżeli podatnik obciążony jest VAT-em „po Bożemu”, czyli on wystawia fakturę z podatkiem należnym (np. 23%), to jest zainteresowany zakupem towarów i usług z możliwie największym podatkiem naliczonym, bo dzięki temu legalnie zmniejsza swoje obciążenia podatkowe. W dodatku poprawia swoją płynność, bo odlicza podatek od nieopłaconych faktur; VAT musi zapłacić do 25 dnia po miesiącu, a odlicza faktury z dużo dłuższym terminem płatności (nawet 150 dni po upływie terminu płatności tych faktur). Gdy jest odwrotnie, czyli sprzedawca towarów lub usług jest objęty tzw. odwrotnym obciążeniem, to sprzedawca zawsze będzie preferować zakupy bez podatku. Dlaczego?

Bo aby zapłacić całość faktur zakupu musi wystąpić o zwrot podatku naliczonego, a tu najszybszym terminem jest 60 dni od dnia złożenia deklaracji, którą składa się najwcześniej (choć to nierealne) w pierwszym dniu po zakończeniu miesiąca. Poza tym zwrot wiąże się z kontrolą, ryzykiem sporu z organami skarbowymi i grzebaniem w papierach przez wścibską władzę. A tego nikt nie chce.

Jak więc wyeliminować ten problem? Są dwie drogi – obie niekorzystne dla budżetu i polskiej gospodarki.

Trzeba kupować towary i usługi faktycznie nieopodatkowane, czyli od kontrahentów zagranicznych: wtedy zakupy te są nabyciem wewnątrzwspólnotowym lub importem usług, które nie rodzą po stronie podatnika żadnych ciężarów podatkowych. Można to załatwić, bo prawie wszystkie zakupy da się przeprowadzić (legalnie, choć fikcyjnie) przez zagranicznych kontrahentów.

Drugim sposobem uzyskania tego samego efektu jest zakup towarów i usług od podmiotów nieopodatkowanych lub od przysłowiowego złodzieja. Tak jest już od początku roku w budowlance: podwykonawcy (ci duzi) nie będą kupować towarów w polskich hurtowniach, tylko przywiozą go zza granicy, a ci mniejsi kupią od krajowych dostawców bez VAT-u. W poprzednich latach tak było (i jest dotychczas) w obrocie towarami, które już wcześniej objęto „odwrotnym obciążeniem”: tam wszystko co można kupuje się za granicą, bo dzięki temu nie trzeba występować o zwroty lub są one dużo niższe.

Od początku roku hurtownie materiałów budowlanych z przerażeniem widzą znacznie głębszy niż normalnie (zima) spadek zamówień, bo podwykonawcy (główny kontrahent) nie chcą występować o zwroty VAT-u. Dlatego nie dziwmy się, że wraz z rozszerzeniem od 2011 r. „odwrotnego obciążenia” spada efektywność fiskalna tego podatku i realny poziom dochodów budżetowych.

Wspomnę o pewnym absurdzie, który niestety jest z udziałem organów ścigania. Ponoć jedna z prokuratur wszczęła śledztwo podejrzewając, że ktoś celowo lub poprzez zaniedbanie obowiązków nie prowadził przywileju „odwrotnego obciążenia”, przez co jakoby naraził budżet państwa na straty. Z tego co mogłem się dowiedzieć, dotyczy to elektroniki, dla której obowiązuje ten przywilej od połowy 2015 r. i został rozszerzony od stycznia 2017 r. Jeżeli dobrze rozumiem istotę zarzutu, to wyłudzenia VAT-u przy pomocy tych towarów powodujące straty w budżecie przed 1 lipca 2015 r., spowodowały, że w wyniku „odwrotnego obciążenia” od tej daty nie ma ani grosza dochodów z tego tytułu. Może zanim ktoś postawi zarzuty karne, niech porówna ile budżet miał pieniędzy od branży elektronicznej przed wprowadzeniem tego przywileju, a ile po. Gwarantuję że wcześniej było ich więcej. Nie przeczę oczywiście, że fikcyjny obrót elektroniką nie był (i jest dalej) czymś groźnym. Trzeba go zwalczać, ale nie przy pomocy „odwrotnego obciążenia”. Ten absurd wymyśliła jedna z zagranicznych firm podatkowych, a powtarzają ci, którzy nic nie wiedzą o tym podatku.

Na koniec krótka opowieść o pewnej luce podatkowej (tzw. przepis optymalizacyjny), który zaszkodził wielu legalnie działającym firmom. Na dwa lata (2011-2013) wprowadzono w art. 17 ustawy o VAT przywilej „odwrotnego obciążenia” w przypadku sprzedaży towarów na terytorium kraju przez podatników, którzy nie mieli w Polsce siedziby lub miejscazamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności. Zawsze było tak, że rejestracja takiego podmiotu powodowała, że stawał się on podatnikiem na zasadach ogólnych. Dzięki temu wynalazkowi wystarczyło wywieźć z Polski towar i go zaraz przywieźć, aby zaoferować go bez VAT-u. Tak handlowano w Polsce stalą. Jaki był tego skutek? Wprowadzono to owo „odwrotne obciążenie” na cały obrót stalą. Może ktoś sprawdziłby, kto napisał te przepisy? Po to jest potrzebna komisja śledcza.

Witold Modzelewski
Profesor Uniwersytetu Warszawskiego
Instytut Studiów Podatkowych


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752467,Odwrotne-obciazenie-nie-uszczelnia-VATu-wrecz-odwrotnie.html

 

200 mln zł na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników

Kryteria przyznawania środków z Krajowego Funduszu Szkoleniowego na podnoszenie kwalifikacji zawodowych pracowników zmieniają się na korzyść beneficjentów. Pracodawcy mogą się starać o dofinansowanie do szkoleń m.in. dla osób po 45 roku życia i osób niepełnosprawnych, a urzędy pracy mają możliwość przekierowywania pieniędzy do regionów i sektorów, w których są one najbardziej potrzebne. W tym roku do wykorzystania jest 200 mln zł.

– Urzędy pracy będą miały większe możliwości przekierowywania środków na szkolenia do miejsc, gdzie są one najbardziej potrzebne i przyniosą najlepsze efekty – podkreśla Stanisław Szwed, sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS). – Od 2016 roku nie ma już ograniczenia stosowania tego instrumentu tylko do 45. roku życia. Zmieniliśmy również rozporządzenie dotyczące Krajowego Funduszu Szkoleniowego, tak aby w sposób bardziej elastyczny kształtować takie szkolenia.

W planie Funduszu Pracy na ten rok przeznaczono blisko 200 mln zł na wydatki KFS. Środki finansowe mogą zostać przeznaczone na dofinansowanie kształcenia pracowników podejmowanego z inicjatywy lub za zgodą pracodawcy. Celem takiego działania powinno być dostosowanie umiejętności osób objętych szkoleniem do aktualnych wymogów rynkowych. Kwota dotacji zależy od wielkości firmy. Mikroprzedsiębiorcy mogą otrzymać 100 proc. kosztów szkolenia, małe, średnie lub duże przedsiębiorstwa – 80 proc., w obu przypadkach górną granicą jest 300 proc. przeciętnego wynagrodzenia, czyli ok. 12 tys. zł.

– To są znaczne środki na wsparcie przedsiębiorców, którzy chcą szkolić pracowników, i tych, którzy chcą znaleźć nowe miejsce pracy – wyjaśnia Stanisław Szwed. – Przygotowujemy pracownika pod przyszłą pracę. Są też szkolenia ustawiczne, czyli obejmujące zmianę kwalifikacji czy zawodu. Generalnie priorytetowe jest wsparcie grup najbardziej zagrożonych na rynku pracy, czyli z jednej strony osób mających więcej niż 45 lat, z drugiej strony osób niepełnosprawnych.

W priorytetach wydatkowania środków KFS znalazły się wsparcie zawodowego kształcenia ustawicznego w takich sektorach jak przetwórstwo przemysłowe, transport i gospodarka magazynowa, opieka zdrowotna i pomoc społeczna, wsparcie zawodowego kształcenia ustawicznego w zawodach deficytowych w danym województwie lub powiecie. Ponadto wsparcie kształcenia ustawicznego osób, które mogą udokumentować wykonywanie prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze przez co najmniej 15 lat, a którym nie przysługuje prawo do emerytury pomostowej. Z KFS wsparcie przysługuje także w zakładach pracy, w których rozpoczęto proces restrukturyzacji.

– Zainteresowanie wsparciem jest bardzo duże. Myślę, że prawie 200 mln zł to jest na dzisiaj dobre rozwiązanie, które skutecznie pomaga osobom na rynku pracy – mówi sekretarz stanu w MRPiPS. – Dokonywaliśmy zmian w tym instrumencie, ponieważ zdarzały się w poprzednich latach nadużycia. Chodzi o to, żeby oferta była szersza i bardziej elastyczna. Był zapis o tym, że kolejność zgłoszeń była decydująca przy przyznawaniu środków na szkolenia. Po północy się okazywało, że kilka firm w kraju obejmuje cały rynek. Teraz to zmieniamy. Uwzględniamy priorytety i faktyczne zapotrzebowanie.

Środki finansowe z KFS pracodawca może przeznaczyć na określenie potrzeb firmy w ramach kształcenia ustawicznego, kursy i studia podyplomowe realizowane z inicjatywy pracodawcy lub za jego zgodą, egzaminy umożliwiające uzyskanie dyplomów potwierdzających nabycie umiejętności, kwalifikacji lub uprawnień zawodowych. Dofinansowanie może być również wydane na badania lekarskie i psychologiczne wymagane do podjęcia kształcenia lub pracy zawodowej po jego zakończeniu oraz ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków w związku z udziałem w kształceniu ustawicznym.

Źródło: Newseria.pl


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752468,200-mln-zl-na-podnoszenie-kwalifikacji-zawodowych-pracownikow.html

 

PIT-11 do końca lutego

28 lutego 2017 r. upływa termin na przekazanie podatnikom informacji PIT-11 za 2016 r. W tym samym terminie informacje te płatnicy muszą przesłać do urzędu skarbowego, jeżeli robią to elektronicznie. Płatnicy, którzy byli uprawnieni do sporządzenia PIT-11 za 2016 r. w formie papierowej, mieli na to czas do końca stycznia.

Czy w PIT-11 za 2016 r. należy uwzględnić pensję za grudzień wypłaconą w styczniu 2017 r.?

W informacji PIT-11 za dany rok podatkowy płatnik ma obowiązek wykazywać wyłącznie należności, które stanowią przychód tego roku. W związku z tym w PIT-11 za 2016 r. płatnik powinien ująć tylko te przychody, które zostały przez pracownika otrzymane albo postawione mu do dyspozycji w 2016 r. Jeżeli zatem pensja za grudzień 2016 r. została wypłacona w styczniu 2017 r., to stanowi przychód 2017 r., a nie 2016 r. Nie można jej zatem ująć w informacji PIT -11 za 2016 r. Należy ją wykazać dopiero w informacji PIT-11 za 2017 r.

Czy w PIT-11 należy wykazywać przychody pracownika zwolnione od podatku dochodowego

W PIT-11 płatnik nie wykazuje przychodów pracownika zwolnionych od podatku na podstawie art. 21 updof. Dotyczy to m.in. ekwiwalentów pieniężnych za używanie własnych narzędzi lub sprzętu przy wykonywaniu pracy czy należności otrzymywanych z tytułu podróży służbowych. Płatnik ma natomiast obowiązek wykazywania w informacji PIT-11 przychodów ze stosunku pracy, które są zwolnione z opodatkowania PIT na podstawie umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Tego rodzaju przychody należy wykazywać w części E (kolumna e) informacji PIT-11.


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752359,PIT11-do-konca-lutego.html

Kwartalny lub uproszczony sposób wpłacania zaliczek – zawiadomienie do 20 lutego

Do 20 lutego 2017 r. podatnicy podatku dochodowego mający kalendarzowy rok podatkowy, którzy chcą wybrać kwartalny lub uproszczony sposób wpłacania zaliczek w trakcie roku podatkowego, powinni złożyć zawiadomienie w urzędzie skarbowym.

Z kwartalnego lub uproszczonego sposobu wpłacania zaliczek mogą korzystać podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych (PDOF) oraz podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych (PDOP). Warto zaznaczyć, że z tych metod rozliczeń mogą skorzystać także podatnicy prowadzący działy specjalne produkcji rolnej i ustalający dochód na podstawie prowadzonych ksiąg (art. 44 ust. 14 updof).

Aby skorzystać z tych form wpłacania zaliczek, konieczne jest złożenie pisemnego zawiadomienia o wybranej metodzie ich opłacania. Nie ma oficjalnych urzędowych druków, na których są składane zawiadomienia. Część urzędów skarbowych udostępnia jednak wzory druków, z których podatnik może skorzystać. Urzędy nie wymagają żadnych opłat. Podatnik PDOF rozpoczynający działalność zamiast wysyłania specjalnych powiadomień może zgłosić wybór zaliczek kwartalnych lub uproszczonych podczas składania wniosku o wpis do CEIDG (na formularzu CEIDG-1), wypełniając odpowiednie pola (poz. 19 formularza).

Zakaz handlu w co drugą niedzielę?

Rząd skłania się do złagodzenia zakazu handlu w niedziele. Konfederacja Lewiatan zwraca jednak uwagę, że nawet połowiczne wdrożenie projektu będzie szkodliwe, ponieważ utrudni funkcjonowanie przedsiębiorstw, spowoduje zmniejszenie inwestycji i zatrudnienia.

Jeszcze w tym miesiącu poznamy stanowisko rządu w sprawie zakazu handlu w niedziele. Wszystko wskazuje na to, że nie będzie ograniczenia handlu we wszystkie niedziele, ale np. co drugą.

– Cieszymy się, że rząd skłania się do złagodzenia obywatelskiego projektu wprowadzającego zakaz handlu oraz świadczenia usług na rzecz handlu w niedziele. Wynika to zapewne z przygotowywanej obecnie przez rząd oceny skutków regulacji, której obywatelski projekt nie zawierał. Zamknięcie sklepów w niedziele będzie szczególnie dotkliwe dla osób intensywnie pracujących i mających ponadprzeciętne dochody. Stąd najsilniejszy sprzeciw wobec zakazu handlu zgłaszają mieszkańcy dużych miast. Niezadowolone będą również osoby, które ze względów rodzinnych lub zawodowych chcą pracować właśnie w weekendy, np. studenci – mówi Jeremi Mordasewicz, doradca zarządu Konfederacji Lewiatan.

Zamkniecie sklepów w niedziele ograniczy sprzedaż towarów i usług obcokrajowcom w miastach przygranicznych, zmniejszając eksport i dochody mieszkańców. Zmniejszy się zatrudnienie w centrach handlowo – usługowych, nie tylko w sklepach, ale również w firmach świadczących usługi gastronomiczne, ochrony i sprzątania. Bagatelizowanie tych konsekwencji przez autorów projektu, ponieważ obecnie firmy handlowe sygnalizują brak pracowników, jest niewłaściwe. Mamy co prawda rekordowo niskie bezrobocie, ale wskaźnik zatrudnienia jest w Polsce nadal bardzo niski. Zaledwie 16 mln, na 32 mln dorosłych Polaków, pracuje.

- Ograniczenie handlu i usług z nim powiązanych spowolni wzrost zatrudnienia. Obecnie, w naszym kraju powstaje wiele centrów logistycznych dających tysiące miejsc pracy i szkoda byłoby, żeby przeniosły się do innych państw. Biorąc pod uwagę złożoność współczesnych łańcuchów dostaw i międzynarodowe powiązania nie możemy dopuścić do ich przerwania zamykając centra dystrybucyjne, magazynowe i logistyczne w niedziele – dodaje Jeremi Mordasewicz.

Negatywne konsekwencje zakazu handlu w niedziele dla konsumentów, pracowników , inwestorów i konkurencyjności całej gospodarki skłoniły w ostatnich latach Danię, Finlandię, Francję, Grecję, Holandię, Hiszpanię i Węgry do zniesienia całości lub części ograniczeń w handlu w niedziele.

Źródło: Konfederacja Lewiatan


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752242,Zakaz-handlu-w-co-druga-niedziele.html

 

Ulga na dziecko za 2016 rok – wyjaśnienia Ministerstwa Finansów

Ulga prorodzinna, zwana potocznie „ulgą na dziecko” jest nadal najpowszechniej wykorzystywaną i dającą największą korzyść ulgą podatkową w PIT. Przedstawiamy zasady wykorzystania jej razem z wyjaśnieniami ekspertów z Ministerstwa Finansów.

Prawo do odliczenia od podatku kwoty ulgi prorodzinnej i otrzymania dodatkowego zwrotu z tytułu tej ulgi przysługuje podatnikowi, który w roku podatkowym:

1. w stosunku do małoletniego dziecka:

  • wykonywał władzę rodzicielską;
  • pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
  • sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą;

2. utrzymywał pełnoletnie dzieci:

  • bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną;
  • do ukończenia przez nie 25 roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie,jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej lub z kapitałów pieniężnych opodatkowanych 19% stawką podatku (np. z odpłatnego zbycia akcji), w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, tj. kwotę 3.089 zł, z wyjątkiem renty rodzinnej

– w związku z wykonywaniem przez tego podatnika ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

WAŻNE
Za dochód dziecka rozumie się przychód pomniejszony o koszty uzyskania przychodu (bez uwzględnienia zapłaconych w roku podatkowym składek na ubezpieczenie społeczne i straty z lat poprzednich).

Szczegółowe warunki uprawniające do skorzystania z odliczenia

Z ulgi może skorzystać podatnik, który:

1. osiągnął dochody opodatkowane wg skali podatkowej;

2. wychowywał jedno dziecko – o ile jego dochody nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty:

a) 112.000 zł w przypadku podatnika pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim (sumuje się dochody podatnika i jego małżonka),

b) 112.000 zł w przypadku podatnika będącego osobą samotnie wychowującą dziecko,
c) 56.000 zł w przypadku podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku;
3. wychowywał dwoje lub więcej dzieci – bez względu na wysokość uzyskanych przez niego dochodów;
4. podlegał w roku podatkowym, za który dokonuje rozliczenia nieograniczonemu lub ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (ulga dotyczy zarówno polskich rezydentów podatkowych jak i nierezydentów).

Jako, że z ulgi na dziecko mogą skorzystać tylko podatnicy, którzy osiągnęli dochody opodatkowane wg skali podatkowej, to z ulgi tej nie mogą zatem korzystać podatnicy, którzy uzyskują dochody:

– opodatkowane 19% podatkiem liniowym z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej bądź działów specjalnych produkcji rolnej,

– opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym (ryczałtem ewidencjonowanym, kartą podatkową).

Jeżeli jednak podatnicy oprócz ww. dochodów (przychodów) uzyskują w roku podatkowym także dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. wynagrodzenie za pracę, zasiłek chorobowy, dochody z najmu prywatnego), to w zeznaniu podatkowym składanym z tytułu uzyskiwania tych dochodów mają prawo wykazać kwotę przysługującej do odliczenia ulgi.

Za dochody podatnika dla celów skorzystania z ulgi prorodzinnej rozumie się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym:

  • opodatkowane według skali podatkowej,
  • z kapitałów pieniężnych opodatkowanych 19% stawką podatku (np. z odpłatnego zbycia papierów wartościowych),
  • z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane 19% stawką podatku,

– pomniejszone o zapłacone przez podatnika składki na ubezpieczenie społeczne.

Za podatnika pozostającego w związku małżeńskim nie uważa się:

  • osoby, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów,
  • osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności.

WAŻNE
Na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1) odpis aktu urodzenia dziecka,
2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka,
3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą,
4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Kwota odliczenia

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę rodzicielską, pełnił funkcję opiekuna prawnego, sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej lub wykonywał ciążący na nim obowiązek alimentacyjny, w stosunku do:

1) jednego dziecka – kwota 92,67 zł,

2) dwojga dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko,

3) trojga i więcej dzieci – kwota:
a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Kwota przysługującej do odliczenia ulgi dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Przysługującą im roczną kwotę odliczenia mogą odliczyć od podatku w częściach równych (po ½ przysługującej kwoty ulgi) lub w dowolnej ustalonej przez nich proporcji.

Jeżeli dziecko spod opieki rodziców zostaje przekazane w tym samym roku podatkowym do rodziny zastępczej albo do opiekuna prawnego i następuje to w trakcie miesiąca, każdemu z podatników opiekujących się dzieckiem przysługuje w tym miesiącu odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 miesięcznej kwoty odliczenia za każdy dzień sprawowania nad nim pieczy.

Zasada ta nie dotyczy rozwiedzionych rodziców, tzn. nie mają oni obowiązku ani możliwości dzielenia ulgi na dni.

WAŻNE
Odliczenie nie przysługuje poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

– na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,

- wstąpiło w związek małżeński.

Tabela 1. Kwota ulgi prorodzinnej

Miesięczna kwota odliczenia
Liczba dzieci
uprawnionych

(nie wliczamy dzieci, na które ulga nie przysługuje)

Status rodzica
Niepozostający w
związku małżeńskim, w tym również przez część roku
Pozostający przez cały rok w związku małżeńskim Osoba samotnie wychowująca dziecko
1 dziecko Zarobki

< lub = 56.000

Łączne
zarobki

< lub =112.000

Zarobki

< lub = 112.000

92,67 zł ulgi na miesiąc
Zarobki

> 56.000

Łączne
zarobki

> 112.000

Zarobki

> 112.000

Ulga nie przysługuje
2 dzieci

Brak limitu

dochodu

Pierwsze dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

Drugie dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

3 dzieci

Brak limitu

dochodu

Pierwsze dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

Drugie dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

Trzecie dziecko 166,67 zł/mc

2.000,04 zł/rok

4 dzieci

Brak limitu

dochodu

Pierwsze dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

Drugie dziecko 92,67 zł/mc

1.112,04 zł/rok

Trzecie dziecko 166,67 zł/mc

2.000,04 zł/rok

Czwarte dziecko 225,00 zł/mc

2.700,00 zł/rok

Więcej dzieci Każde kolejne 225,00 zł/mc

2.700,00 zł/rok

Uwagi do tabeli:

1. Do liczby dzieci uprawnionych wliczane są tylko te dzieci, na które przysługuje ulga.

2. Przykładowe roczne kwoty odliczeń:

  • jedno dziecko: 1.112,04 zł,
  • dwoje dzieci: 2.224,08 zł (2 x 1.112,04),
  • troje dzieci: 4.224,12 zł (2.224,08 + 2.000,04),
  • czworo dzieci: 6.924,12 zł (2.224,08 + 2.000,04 + 2.700,00).

Sposób wykazania ulgi w zeznaniu podatkowym

Odliczenia kwoty przysługującej ulgi dokonuje się w składanym przez podatnika rocznym zeznaniu podatkowym:

  • PIT-37
  • PIT-36

oraz w załączniku PIT/O.

W załączniku PIT/O należy podać numery PESEL dzieci, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska oraz daty ich urodzenia.

WAŻNE
W przypadku łącznego opodatkowania małżonków składa się jeden PIT/O.

Jeżeli obojgu rodzicom przysługuje ulga, ale składają oni odrębne zeznania podatkowe, każde z nich w załączniku PIT/O wpisuje kwotę, którą odlicza od podatku. Jeżeli odliczenia dokonuje tylko jeden rodzic, drugi nie dołącza PIT/O do swojego zeznania.

Aby skorzystać z ulgi zeznanie trzeba złożyć samodzielnie, tzn. nie ma możliwości rozliczenia tej ulgi np. przez pracodawcę (dołączenia do PIT-12 odrębnego oświadczenia o uwzględnienie przez płatnika ulgi prorodzinnej w PIT-40).

Warunki otrzymania kwoty niewykorzystanej ulgi

W przypadku, gdy zabraknie podatku do odliczenia pełnej kwoty przysługującej ulgi, podatnik ma prawo otrzymać różnicę między kwotą przysługującego odliczenia, a kwotą odliczoną w zeznaniu podatkowym. Jest to tzw. dodatkowy zwrot ulgi, który jest limitowany i nie może przekroczyć sumy kwot zapłaconych przez podatnika składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, podlegających odliczeniu (wykazanych przez płatnika lub samodzielnie wpłaconych do ZUS lub do zagranicznych systemów ubezpieczeń).

WAŻNE
Przy obliczaniu kwoty dodatkowego zwrotu ulgi nie uwzględnia się składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, które:

- podatnik odliczył w zeznaniu PIT-28,
– podatnik odliczył w zeznaniu PIT-36L,
– zostały przez podatnika wykazane jako odliczone w PIT-16A lub PIT-19A.

W przypadku obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka, rodziców zastępczych, którzy pozostają w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, zwrot kwoty niewykorzystanej ulgi również jest limitowany łączną kwotą zapłaconych przez nich składek, które podlegają odliczeniu.

Kwota zwrotu niewykorzystanej ulgi limitowana łącznymi składkami może być zwrócona w dowolnej proporcji określonej przez rodziców, opiekunów prawnych, rodziców zastępczych.
Z powyższego sposobu ustalenia kwoty zwrotu limitowanej wysokością łącznych składek może również skorzystać podatnik, który owdowiał w trakcie roku podatkowego, pod warunkiem że związek małżeński, z którego pochodzą wspólne dzieci, został zawarty przed rozpoczęciem roku podatkowego (czyli, gdyby nie śmierć małżonka warunek pozostawania w związku małżeńskim byłby spełniony).

Szczegółowe zasady stosowania ulgi w zakresie warunków dotyczących dzieci

I. Dochody uzyskiwane przez dzieci

Z ulgi prorodzinnej nie może skorzystać podatnik, którego dziecko prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną jednolitą 19% stawką podatku albo ryczałtem ewidencjonowanym lub działy specjalne produkcji rolnej opodatkowane jednolitą 19% stawką podatku, osiąga przychody z tytułu sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, opodatkowane na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne albo też podlega przepisom ustawy o podatku tonażowym.

Nie jest przeszkodą do skorzystania z odliczenia osiąganie przez dziecko przychodów z:

  • działalności rolniczej,
  • najmu prywatnego (a także podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze) opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych 8,5%,
  • kapitałów pieniężnych opodatkowanych 19% podatkiem zryczałtowanym, np. z dywidendy, z odsetek uzyskanych z tytułu oszczędzania,
  • ze sprzedaży nieruchomości.

Jeżeli pełnoletnie uczące się dziecko uzyskało dochody z pracy z zagranicy (np. w Niemczech) w kwocie większej niż 3.089 zł – podatnik nie ma prawa do ulgi. Decydujące znaczenie ma wysokość uzyskanego przez dziecko dochodu, bez względu na to jaka metoda unikania podwójnego opodatkowania ma zastosowanie (tj. metoda wyłączenia z progresją czy też metoda proporcjonalnego odliczenia).

Metoda proporcjonalnego odliczenia oznacza, że dochód osiągnięty za granicą jest opodatkowany w Polsce, ale od należnego podatku odlicza się podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie. Metoda wyłączenia z progresją oznacza, że w Polsce zwalnia się z opodatkowania dochód osiągnięty w drugim państwie, jednak ma on wpływ na ustalenie stopy procentowej, według której oblicza się należny podatek od dochodu osiągniętego w Polsce.

II. Zasady stosowania ulgi do dzieci pełnoletnich uczących się

W przypadku:

  • ucznia kontynuującego naukę w szkole – ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego;
  • maturzysty, który nie kontynuuje nauki – ulga przysługuje łącznie z miesiącami wakacyjnymi;
  • maturzysty, który podejmuje naukę w szkole wyższej – ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego, pod warunkiem podjęcia przez niego nauki od października;
  • studenta kształcącego się w dwóch etapach (studia licencjackie i magisterskie) – ulga przysługuje za wszystkie miesiące roku podatkowego w sytuacji, gdy student został zakwalifikowany na studia magisterskie;
  • studenta podejmującego bezpośrednio po ukończeniu studiów magisterskich studia podyplomowe, doktoranckie – ulga przysługuje do tego miesiąca włącznie, kiedy kończy 25 lat.

III. Szkoły, w których nauka uprawnia do skorzystania z ulgi

Jednym z warunków skorzystania z ulgi na pełnoletnie dziecko (do ukończenia przez nie 25 roku życia) jest nauka dziecka w szkole. Zgodnie z przepisami ustawy dziecko może się kształcić w szkole, o której mowa w przepisach ustawy o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Polska państwie, w tym również na studiach doktoranckich, wieczorowych, zaocznych, eksternistycznych („niestacjonarnych”).
Szkołami, o których mowa wyżej są m.in.:

  • szkoły ponadgimnazjalne,
  • kolegia nauczycielskie i nauczycielskie kolegia języków obcych,
  • uczelnie publiczne i niepubliczne,
  • wyższa szkoła oficerska.

Informacje dodatkowe oraz wybrane przykłady

I.Dotyczące dochodów uzyskiwanych przez rodziców

1. W przypadku gdy rodzice nie są małżonkami, ale zamieszkują razem i wspólnie wychowują jedno dziecko – dokonują odliczenia w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. Odliczenia może jednak dokonać tylko ten podatnik, którego dochody nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł (limit 112.000 zł przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko nie znajdzie w tym przypadku zastosowania, gdyż rodzice wychowują dziecko wspólnie, zatem żadne z nich nie jest osobą samotnie wychowującą). W sytuacji, gdy dochody jednego z rodziców przekroczą kwotę 56.000 zł, wówczas odliczenia (w całości) może dokonać ten z rodziców, którego dochody nie przekroczyły ww. kwoty.

2. W przypadku, gdy podatnicy będący małżeństwem cały rok podatkowy osiągnęli dochody łącznie w wysokości przekraczającej 112.000 zł, wychowują dwójkę dzieci, z których jedno jest małoletnie, a drugie pełnoletnie (do 25 lat), lecz uzyskało dochód w kwocie większej niż 3.089 zł – rodzice nie mają prawa do ulgi. W przedstawionej sytuacji ulga przysługiwałaby tylko na dziecko małoletnie, ale w związku z tym, że łączny dochód rodziców przekroczył kwotę 112.000 zł, rodzice nie mogą skorzystać z odliczenia.

3. Jeżeli podatnicy będący małżeństwem cały rok podatkowy osiągnęli dochody łącznie w wysokości przekraczającej 112.000 zł, wychowują trójkę dzieci – dwoje małoletnich i jedno pełnoletnie (uzyskujące np. przychody z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) – ulga przysługuje na dwoje dzieci, tj. 2 x 1.112,04 zł. Przekroczenie limitu dochodów rodziców jest bez znaczenia.

4. W przypadku podatników, którzy wychowują jedno małoletnie dziecko, zawarli związek małżeński w połowie roku podatkowego (tj. w lipcu), a łączny ich dochód nie przekroczył 112.000 zł (ojca 54.000 zł, matki – 58.000 zł) – z ulgi może skorzystać ojciec dziecka. W sytuacji, gdy podatnik pozostaje w związku małżeńskim przez część roku, ulga przysługuje mu pod warunkiem, że jego dochody nie przekroczą w roku podatkowym kwoty 56.000 zł.

II. Dotyczące dzieci

1. Rodzicom dziecka, które urodziło się w ostatnim dniu miesiąca – ulga przysługuje za cały miesiąc.

2. Rodzicowi dziecka, które w sierpniu ukończyło 18 lat, po tym dniu nie podjęło nauki i nie osiągnęło żadnych dochodów do końca roku – ulga przysługuje za 8 miesięcy, tj. za miesiące do ukończenia 18 roku życia włącznie z tym miesiącem.

3. Rodzicowi dziecka, które we wrześniu ukończyło 18 lat, uczyło się cały rok, jednakże w okresie wakacyjnym, czyli będąc jeszcze małoletnim, uzyskało dochód w wysokości przekraczającej kwotę 3.089 zł – ulga przysługuje za cały rok podatkowy. Do dzieci małoletnich nie stosuje się kryterium dochodowego.

4. Rodzicowi dziecka, które w sierpniu ukończyło 18 lat, po tym dniu osiągnęło dochody w kwocie 10.000 zł i nie podjęło nauki – ulga przysługuje wyłącznie za okres, w którym dziecko było małoletnie (do miesiąca, w którym dziecko ukończyło 18 rok życia włącznie). Nie ma znaczenia, że dziecko uzyskało dochód 10.000 zł w skali roku, gdyż w stosunku do dzieci małoletnich ustawodawca nie wprowadził kryterium dochodowego. Za miesiące od września do grudnia ulga nie przysługuje, w związku z przekroczeniem przez pełnoletnie dziecko kwoty dochodu 3.089 zł.

5. Rodzicowi dziecka, które w marcu uzyskało dochód opodatkowany według skali podatkowej w wysokości 10.000 zł, w dniu 1 czerwca skończyło 18 lat i kontynuowało naukę do końca roku, i po tym dniu uzyskało jeszcze dochód w wysokości 1.000 zł – ulga przysługuje za cały rok. Kryterium dochodowe, ograniczające wysokość rocznego dochodu do 3.089 zł, z wyjątkiem renty rodzinnej, dotyczy dochodu dziecka pełnoletniego. Brak jest natomiast takiego warunku w odniesieniu do dziecka małoletniego. W konsekwencji, obliczanie dochodu uzyskanego przez dziecko, należy rozpocząć od dnia ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Dochód w kwocie 1.000 zł osiągnięty przez dziecko po uzyskaniu przez nie pełnoletności pozostaje bez wpływu na prawo rodziców do korzystania z ulgi na dzieci.

6. Rodzicowi pełnoletniego dziecka (do ukończenia 25 lat), które naukę ukończyło w czerwcu, od sierpnia zaś pracowało i osiągnęło dochody w wysokości 10.000 zł – ulga nie przysługuje z uwagi na to, że dziecko przez cały rok było pełnoletnie, a jego dochody przekroczyły w roku podatkowym kwotę 3.089 zł.

7. Rodzicowi studenta, który 15 sierpnia ukończył 25 lat i w trakcie roku podatkowego nie uzyskał żadnych dochodów – ulga przysługuje za 8 miesięcy, włącznie z miesiącem, w którym dziecko skończyło 25 rok życia.

III. Stosowanie ulgi w rodzinach wielodzietnych

UWAGA!
Ulga na dzieci rozliczana jest w systemie miesięcznym. Kwota odliczenia na dziecko w danym miesiącu uzależniona jest od liczby dzieci, na które w danym miesiącu przysługuje ulga. Dzieci, które w trakcie roku tracą prawo do ulgi, od następnego miesiąca, kiedy prawo to utracą, nie są wliczane do łącznej ilości dzieci, na które ulga przysługuje.

Nie ma znaczenia czy za „pierwsze dziecko” (na które przysługuje kwota ulgi w wysokości 92,67 zł) uznamy najstarsze dziecko czy np. czwarte dziecko – ponieważ w danym miesiącu mamy określoną liczbę dzieci, na które przysługuje ulga.

Sposób obliczania kwoty ulgi przysługującej w poszczególnych miesiącach w zależności od liczby dzieci, na które przysługuje ulga obrazują poniższe przykłady.

Przykład 1. Podatnik ma troje dzieci:
Dziecko 1 – dziecko pełnoletnie, które nie ukończyło 25 roku życia, w czerwcu obroniło pracę magisterską i nie uzyskało w roku podatkowym żadnych dochodów;
Dziecko 2 – dziecko małoletnie;
Dziecko 3 – dziecko małoletnie.

I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
Dziecko 1 x x x x x x
Dziecko 2 x x x x x x x x x x x x
Dziecko 3 x x x x x x x x x x x x
Liczba dzieci, na które przysługuje ulga w danym miesiącu 3 3 3 3 3 3 2 2 2 2 2 2
Kwota ulgi za dany miesiąc, przypadająca na kolejne dzieci (w zł) 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
166.67 166.67 166.67 166.67 166.67 166.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
Razem kwota ulgi za miesiąc (w zł) 352.01 352.01 352.01 352.01 352.01 352.01 185.34 185.34 185.34 185.34 185.34 185.34

Znakiem x oznaczono miesiące, za które przysługuje ulga na dane dziecko

Kwota ulgi wynosi:
Za każdy miesiąc od stycznia do czerwca (3 dzieci): 92,67 zł + 92,67 zł + 166,67 zł = 352,01 zł/m c
Za każdy miesiąc od lipca do grudnia (2 dzieci): 92,67 zł + 92,67 zł = 185,34 zł/m-c

Łączna kwota ulgi wynosi: 3.224,10 zł.

Przykład 2. Podatnik posiada 5 dzieci:
Dziecko 1 – dziecko pełnoletnie, które nie ukończyło 25 roku życia i uczy się w szkole wyższej, w roku podatkowym osiągnęło dochód
w wysokości 5.000 zł – ulga na to dziecko nie przysługuje;
Dziecko 2 – dziecko pełnoletnie, które nie ukończyło 25 roku życia i ukończyło studia w czerwcu, nie uzyskało dochodów w roku podatkowym;
Dziecko 3 – dziecko pełnoletnie, które nie ukończyło 25 roku życia i uczy się w szkole wyższej, w październiku zawarło związek małżeński;
Dziecko 4 – dziecko małoletnie;
Dziecko 5 – dziecko, które urodziło się w kwietniu.

I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII
Dziecko 1 Ulga nie przysługuje
Dziecko 2 x x x x x x
Dziecko 3 x x x x x x x x x
Dziecko 4 x x x x x x x x x x x x
Dziecko 5 x x x x x x x x x
Liczba dzieci, na które przysługuje ulga w danym miesiącu 3 3 3 4 4 4 3 3 3 2 2 2
Kwota ulgi za dany miesiąc, przypadająca na kolejne dzieci (w zł) - - - - - - - - - - - -
92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
166.67 166.67 166.67 166.67 166.67 166.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67 92.67
225 225 225 166.67 166.67 166.67 92.67 92.67 92.67
Razem kwota ulgi za miesiąc (w zł) 352.01 352.01 352.01 577.01 577.01 577.01 352.01 352.01 352.01 185.34 185.34 185.34

Znakiem x oznaczono miesiące, za które przysługuje ulga na dane dziecko

Kwota ulgi wynosi:
Za każdy miesiąc od stycznia do marca (3 dzieci): 92,67 zł + 92,67 zł + 166,67 zł = 352,01 zł/m c
Za każdy miesiąc od kwietnia do czerwca (4 dzieci): 92,67 zł + 92,67 + 166,67 zł + 225,00 zł/m-c = 577,01 zł
Za każdy miesiąc od lipca do września (3 dzieci): 92,67 zł + 92,67 zł + 166,67 zł = 352,01 zł/m c
Za każdy miesiąc od października do grudnia (2 dzieci): 92,67 zł + 92,67 zł = 185,34 zł/m-c

Łączna kwota ulgi wynosi 4.399,11 zł.

IV. Dodatkowy zwrot z tytułu ulgi na dzieci

1. Osoba prowadząca działalność gospodarczą i zaliczająca wydatki z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne do kosztów uzyskania przychodów, nie może tych składek uwzględnić do limitu przysługującego jej zwrotu.

2. Składki na ubezpieczenie zdrowotne odprowadzane przez KRUS do NFZ z tytułu renty z KRUS mogą stanowić podstawę do ustalenia kwoty dodatkowego zwrotu z tytułu ulgi na dzieci. Składki na ubezpieczenie zdrowotne są naliczane od podstawy, którą stanowi otrzymywana renta i podlegają odliczeniu od podatku. Zatem różnica między kwotą przysługującego podatnikowi odliczenia z tytułu ulgi prorodzinnej, a kwotą odliczoną w zeznaniu podatkowym – nieprzekraczająca kwoty składek na ubezpieczenie społeczne oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne podlegających odliczeniu, pomniejszonych o składki odliczone w PIT-36L lub PIT-28 oraz wykazane w PIT-16A, PIT-19A, może podlegać zwrotowi.

3. Jeżeli małżonkowie rozliczają się indywidualnie i tylko jedno z nich korzysta z prawa do odliczenia ulgi na dzieci, część zeznania dotyczącą dodatkowego zwrotu z tytułu ulgi na dzieci wypełnia tylko ten małżonek, który korzysta z ulgi.
Podatnik ma prawo wykazać składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne zapłacone przez współmałżonka, które podlegają odliczeniu (pomniejszone o składki odliczone w PIT-36L, PIT-28 lub wykazane jako odliczone w PIT-16A lub PIT-19A), o ile:

  • jemu również przysługuje ulga na dzieci (są to wspólne dzieci podatników, współmałżonek osiągnął przychody opodatkowane według skali podatkowej);
  • podatnicy pozostawali w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy.

4. W przypadku wspólnego rozliczenia małżonków, gdy żona nie uzyskuje dochodów, natomiast wychowuje dziecko z poprzedniego związku, nie ma możliwości uwzględnienia, przy określaniu wysokości dodatkowego zwrotu z tytułu ulgi na dziecko, składek zapłaconych przez męża na ubezpieczeniespołeczne i zdrowotne, w sytuacji gdy nie jest on ojcem dziecka.

Podstawa prawna:
– art. 27f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 2032).

Wyjaśnienia te, jak zastrzega MF, mają charakter informacyjny ale nie stanowią wykładni prawa.


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/podatki/pit/pit/ulgi-odliczenia/752021,Ulga-na-dziecko-za-2016-rok-wyjasnienia-Ministerstwa-Finansow.html

 

Początkujący przedsiębiorca nie zapłaci składek ZUS przez 6 miesięcy

Ministerstwo Rozwoju, w ramach tzw. Konstytucji Biznesu, pracuje nad ulgą na start – polegającą na zwolnieniu początkujących przedsiębiorców z płacenia składek ZUS przez pół roku. Po tym okresie płaciliby przez dwa lata tzw. mały ZUS, czyli tak jak obecnie obniżoną składkę.

Obecnie osoby rozpoczynające działalność gospodarczą mogą skorzystać z „wakacji ubezpieczeniowych” i przez dwa lata opłacać niższe składki na ubezpieczenia społeczne, pod warunkiem, że nie prowadzili takiej działalności w ciągu poprzednich 5 lat i nie wykonują działalności gospodarczej na rzecz byłego pracodawcy. Osoby prowadzące działalność gospodarczą są zobowiązane do opłacania składek ubezpieczeniowych od co najmniej 60% przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce, a osoby rozpoczynające działalność od 30% minimalnego wynagrodzenia. Płacą niższe składki, ale koszt załatwiania formalności jest identyczny.

Osobom rozpoczynającym własną działalność gospodarczą warto pomagać, a najprostszą formą pomocy jest właśnie ograniczenie obowiązków w zakresie ubezpieczenia społecznego. W przeciwieństwie do podatku dochodowego, składki na ubezpieczenia społeczne trzeba opłacać nawet przy braku dochodów.

Ulga dla startujących przedsiębiorców przynosi więcej korzyści niż strat. Powoduje zmniejszenie wpływów ze składek na ubezpieczenia społeczne, ale w przyszłości mniejsze będą koszty emerytur osób z takiej ulgi korzystających. Osoby nie płacące składek, przez okres „wakacji ubezpieczeniowych” nie gromadzą kapitału emerytalnego, ale raz w życiu przez rok każdy powinien mieć do tego prawo.

Osoby rozpoczynające działalność gospodarczą po raz pierwszy w życiu podejmują szczególnie wysokie ryzyko, bo nie mając doświadczenia najczęściej nie uwzględniają wszystkich kosztów, a przeszacowują przychody. W okresie rozruchu przychody są często niższe od kosztów, więc wielu przedsiębiorców szybko się poddaje, a ich przykład zniechęca innych do pójścia tą ścieżką. Chętnych do pracy na etacie mamy wielu, gotowych do podjęcia działalności gospodarczej znacznie mniej. Dlatego warto pomóc wystartować osobom po raz pierwszy w życiu podejmującym działalność na własny rachunek.

Polecamy: Monitor prawa pracy i ubezpieczeń

Konfederacja Lewiatan proponuje nieco inne rozwiązanie od tego, które przedstawiło Ministerstwo Rozwoju. Proponuje, aby obowiązek zgłoszenia się do ubezpieczenia społecznego powstawał jak obecnie w chwili rozpoczęcia działalności, ale obowiązek opłacania składek powstawałby dopiero po upływie roku. Zmiana polega na tym, że „wakacje ubezpieczeniowe” byłyby dwukrotnie krótsze niż obecnie, ale za to osoba z nich korzystająca byłaby w pełni, a nie jak obecnie w połowie zwolniona z obowiązku opłacania składek do ZUS. Taka zmiana byłaby prawie neutralna dla finansów publicznych, a korzystna dla osób podejmujących własną działalność gospodarczą, ponieważ w pierwszym roku, który jest najtrudniejszy, zmniejszałaby koszty funkcjonowania. Przedsiębiorca zwolniony z obowiązku ubezpieczenia nie tylko nie ponosiłby kosztów składek, ale również nie traciłby czasu na załatwianie formalności. W początkowym okresie jest to szczególnie cenne, bo całą uwagę przedsiębiorca powinien poświęcić rozpoznaniu rynku, budowaniu relacji z klientami, udoskonalaniu produktu itp. W przypadku niewielkich składek, jak obecnie od 30 procent minimalnego wynagrodzenia, koszt załatwienia formalności jest niewspółmiernie wysoki w relacji do kosztu samych składek.

Serwis Kadry

„Wakacje ubezpieczeniowe” przysługiwałyby tylko raz w życiu, a nie jak obecnie co 5 lat, więc zmalałoby ryzyko nadużywania ulgi.

Źródło: Konfederacja Lewiatan


źródło: http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomosci/752076,Poczatkujacy-przedsiebiorca-nie-zaplaci-skladek-ZUS-przez-6-miesiecy.html

 

FORMULARZ KONTAKTOWY

Masz pytanie? Napisz!